پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : ![](/files/fa/news/1397/6/29/492157_790.jpg)
یک منبع آگاه عراقی چهارشنبه شب فاش کرد که حزب الدعوه برای ماندن «حیدر العبادی» نخست وزیر کنونی عراق در این حزب، شرط خروج از ائتلاف اصلاح و بازسازی (با مشارکت مقتدی صدر رئیس ائتلاف سائرون) را مطرح کرده است.
به گزارش ایرنا، این منبع که خواست نامش فاش نشود به پایگاه «بغداد الیوم» گفت: اعضای شورای مرکزی حزب الدعوه این واقعیت را درک کرده اند که احتمال از دست دادن سمت نخست وزیری در مرحله آینده وجود دارد، به همین خاطر به اتفاق دبیرکل این حزب، راه حل هایی وضع شد تا نخست وزیری در میان این حزب حفظ شود.
در این جلسه همچنین هشدار داده شد، در صورتی که انشقاق و پراکندگی کنونی حزبی ادامه یابد، الدعوه وزنه مردمی و سیاسی خود را از دست می دهد.
این منبع که خواست نامش فاش نشود، افزود: رهبران حزب دو گزینه پیش روی العبادی رئیس ائتلاف نصر و «علی العلاق» و «ولید الحلی» دو عضو دیگر این ائتلاف قرار دادند.
گزینه نخست، انصراف این اعضا از حزب الدعوه است، اما در صورتی که نخواهند این قضیه روی دهد، باید این افراد تابع تصمیمات تمامی اعضای حزب باشند، و از ائتلاف اصلاح و بازسازی خارج شوند و برای تشکیل فراکسیون بزرگ تر به ائتلاف سازندگی (با مشارکت هادی العامری) بپیوندند.
این مسئول مدعی شد که مالکی دو روز پیش نیز با العلاق و عبدالحلیم الزهیری عضو دیگر ائتلاف نصر دیدار و به آنها اعلام کرد پیش از آن که زمام امور تشکیل دولت جدید را از دست بدهند، باید تابع تصمیم های حزب الدعوه باشند و به ائتلاف سازندگی بپیوندند.
یک عضو برجسته حزب اسلامی الدعوه هم پیشتر اعلام کرد، تصمیم اخراج العبادی از این حزب به دلیل وجود اختلاف زیاد نهایی نشده است، اما اکثریت اعضا از برگزاری کنفرانس عمومی حزب برای تصمیم نهایی در این خصوص استقبال کردند.
ائتلاف سازندگی از دو ائتلاف دولت قانون به ریاست المالکی و ائتلاف فتح به ریاست «هادی العامری» تشکیل شد، در حالی که ائتلاف اصلاح و بازسازی با مشارکت ائتلاف سائرون با محوریت صدر و ائتلاف نصر با محوریت العبادی اعلام موجودیت کرد.
پیش تر نیز ائتلاف سازندگی و ائتلاف اصلاح برسر تفسیر برخی مواد قانون اساسی، روند قانونی اداره نخستین جلسه پارلمان، همچنین چگونگی ثبت و معرفی رسمی فراکسیون بزرگ پارلمان با یکدیگر اختلافات زیادی داشتند.
نوع حکومت عراق پارلمانی است که در آن قوه مجریه در اختیار نخست وزیر بوده که توسط نمایندگان ائتلاف اکثریت مجلس نمایندگان برای یک دوره چهار ساله انتخاب میشود و برای تشکیل دولت، نخستوزیر و کابینه اش باید بتواند رای حداقل دو سوم نمایندگان مجلس را کسب کند.