دبیر دیپلماسی گاردین عنوان کرد: طرح عمان برای تنگه هرمز، نشاندهندهی تغییری نسبت به وضعیت موجود است و نیاز به مشورت دارد.
به گزارش انتخاب، پاتریک وینتور دبیر دیپلماسی گاردین گفت: طرح عمان برای تنگه هرمز ممکن است مشابه طرح ایران نباشد، اما نشاندهندهی تغییری نسبت به وضعیت موجود است و نیاز به مشورت دارد.
وی افزود: در حال حاضر عمان با دفتر بینالمللی دریایی سازمان ملل متحد برای تخلیهی مرحلهای و منظم نفتکشها همکاری میکند، اما در میانمدت، عمان بیشتر به مکانیسم تنگههای مالاکا و سنگاپور علاقهمند است، جایی که کشورها یا کشتیها میتوانند بر اساس مادهی ۴۳ کنوانسیون حقوق دریاها (UNCLOS) برای خدمات مشارکت کنند.
دبیر دیپلماسی گاردین ادامه داد: این ماده مقرر میدارد که کشورهای استفادهکننده و کشورهای حاشیهی یک تنگه باید برای همکاری در زمینهی ایمنی ناوبری و حفاظت از محیط زیست، با یکدیگر توافق کنند. این یک الگوی بسیار عملگرایانه است و خدماتی که در یک آبراه بسیار شلوغ ارائه میشوند، مربوط به محیط زیست و ایمنی هستند، نه امنیت. همچنین این یک عوارض اجباری نیست و به عنوان منبع درآمد هنگفت در نظر گرفته نشده است.
پاتریک وینتور اضافه کرد: تفکر عمان از نظر حقوقی و عملی کاملاً پیشرفته است و اکنون در حال اشتراکگذاری است. یک ایده این است که عمان این الگو را راهاندازی کند و اجازه دهد ایران بعداً به آن بپیوندد، یا ببیند که آیا میتوانند با هم همکاری کنند. ایران کنوانسیون حقوق دریاها را پذیرفته اما آن را تصویب نکرده است. بسیاری از حقوقدانان ایرانی تشخیص میدهند که یک عوارض تمامعیار به چالش کشیده خواهد شد و حمایت عمان را جلب نخواهد کرد.
وی افزود: تقریباً یک سوم نفت خام جهان و بیش از ۸۰ درصد واردات نفت ژاپن از تنگههای مالاکا و سنگاپور عبور میکند. ژاپن در طول سالها تا ۱۵۰ میلیون دلار به مکانیسم مالاکا کمک کرده است.
