مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور اسلامی ایران روز دوشنبه بیستم مهر ۱۴۰۵ در آیین آغاز سال تحصیلی دانشگاهها در دانشگاه شهید بهشتی، با بیان اینکه «من نمی‌توانم اما ما می‌توانیم» گفت: می‌دانید که ما در چه وضعیتی قرار داریم. اعتقاد من این است که برون‌رفت از شرایطی که در آن گرفتار شده‌ایم، به دست دانشگاهیان و دانشجویان امکان‌پذیر است.
پزشکیان اظهار کرد: ما در حال حاضر با بهره‌برداری بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی در تهران، منابع آبی مناطق دیگر را به سوی تهران هدایت می‌کنیم که این امر، اتمام آب‌های زیرزمینی را در پی خواهد داشت؛ امری که همگان بر آن واقف هستند و روند فعلی، ما را به سوی خشکسالی و گرمایش زمین سوق می‌دهد. اینکه چه اقداماتی باید صورت پذیرد، موضوعی جداگانه است. با این حال، اگر در آینده با کاهش آب‌های زیرزمینی مواجه شویم و تهران و حومه‌ی آن همچنان به همین نحو توسعه یابند، باید مشخص گردد که منابع آبی جایگزین از کجا تأمین خواهند شد.
رئیس‌جمهور گفت: این مسئله نیازمند تأمل عمیق و برنامه‌ریزیِ راهبردی است. به‌عنوان مثال ما میکروب‌ها را در محیط کشت قرار می‌دهیم؛ آنها رشد می‌کنند، بدون آنکه بدانند در چه موقعیتی هستند. وقتی تمام محیط کشت را مصرف کردند و به رشد خود ادامه دادند، همه آنها همزمان از بین می‌روند. چرا نباید دست به دست هم دهیم و این فرصت موجود را برای تمام ساکنان این کره‌ی خاکی، شیرین و لذت‌بخش کنیم و برای آیندگان نیز شرایطی فراهم آوریم که بتوانند به حیات خود ادامه دهند، نه اینکه هرچه موجود است را مصرف کرده و به پایان برسانیم، به‌گونه‌ای که آیندگان ندانند چه چیزی برای مصرف دارند.
وی افزود: اگر دانشگاهیان و دانشجویان وارد عرصه شوند، یعنی از ساحت «دانشگاه علم» و «دانشگاه تحقیق» فراتر رفته و به «دانشگاهِ عمل و اراده» تبدیل شوند و میدان‌داری کنند. ما از هیچ حیثی از دیگران کمتر نیستیم؛ تنها این «نگاه» ماست که باید اصلاح شود. اگر آن نگاه را اصلاح کنیم، می‌توانیم به قله‌های رفیع دست یابیم و این شما هستید که می‌توانید نگاه را در این کشور و برای این مملکت به ارمغان بیاورید.
او ادامه داد: موضوعِ اصلی این است که چه کسی قادر است وارد میدان شود و چه مشکلی را حل کند؟ ما بستر را برای آنان آماده می‌کنیم. نمی‌خواهم صرفاً برای من تحقیق انجام دهند؛ اکنون تا بخواهید راهکار وجود دارد. برای همین مشکلاتی که هست، یافتن راهکار، کار دشواری نیست. مشکل ما نبود افرادی است که مهارت رفع مشکلات را داشته و بخواهند برای حل آن قدم بردارند. ما امکانات بسیاری داریم و با یاری شما، دانشگاه را به «دانشگاه نسل سه و چهار» تبدیل خواهیم کرد.
