پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : سینماگر دانماركی كه اظهارات جنجال برانگیزش در جشنواره فیلم كن به تحریمش در این جشنواره انجامید، در نامه ای سرگشاده گفته است كه این اظهارات جای دفاع نداشته است.
به گزارش انتخاب به نقل از بی بی سی لارس فون تریه در نامهاش نوشته است: "در رابطه با نامه معاونت سینمایی وزارت فرهنگ ایران به جشنواره فیلم كن، كه مرا 'عنصری نامطلوب' خوانده است، ناگزیرم این موضوع را روشن كنم: به اعتقاد من آزادی بیان در هر شكلی، بخشی از حقوق بنیادین انسان است. همین جا مایلم اضافه كنم كه در جریان كنفرانس مطبوعاتی سخنانی نابخردانه بر زبان آوردم كه بی جهت عدهای را آزرده است."
این كارگردان ۵۵ ساله در این اطلاعیه بار دیگر از گفتههای پیشین خود در جریان كنفرانس مطبوعاتی ابراز ندامت كرده و نوشته است: "هدف من آن بود كه بگویم گرایش به شر مطلق، همچنانكه به خیر مطلق، در نهاد هر انسانی، با هر ملیت و نژاد و مذهبی، نهفته است. به نظر من نباید فاجعههای تاریخی را تنها با انحرافات افراد توضیح داد. با مطالعه سرشت بشری است كه میتوانیم در آینده از جنایتهای بزرگ جلوگیری كنیم."
او در كنفرانس مطبوعاتی كه روز چهارشنبه (۱۸ مه) پس از نمایش فیلم او به نام "ملانكولیا" (مالیخولیا) برگزار شد، اظهار داشت: "من هیتلر را درك میكنم. البته او آدم خیلی خوبی نبوده و اشتباهاتی كرده است... اما خیلی خوب، من نازی هستم."
مدیریت جشنواره بین المللی كن یك روز بعد در نشستی فوقالعاده، لارس فون تریه را "عنصر نامطلوب" دانست و از او خواست كه جشنواره را ترك كند.
تصمیم جشنواره كن مبنی بر تحریم فون تریه از جانب سینماگران و محافل هنری با استقبال گسترده روبرو شد. وزارت ارشاد جمهوری اسلامی تنها نهادی بود كه در این رابطه به جشنواره كن اعتراض كرد.
در واكنش به بیانیه جشنواره كن، جواد شمقدری، معاونت سینمایی وزارت ارشاد، در نامهای به ژیل ژاكوب، مدیر این جشنواره از شیوه برخورد مدیران جشنواره با لارس فون تریه انتقاد كرد.
شمقدری در این نامه سرگشاده با اشاره به تحریم لارس فون تریه در جشنواره كن نوشت: "از این دوره ندای دفاع از آزادی در جشنواره كن شاید شعار بیمعنایی باشد كه برای ترمیم آن سالها باید تلاش كرد."
او در نامه اش یادآوری كرده بود كه این جشنواره در فرانسه پس از جنگ جهانی دوم برای "دفاع از آزادی بیان" تأسیس شده بود.
نامه شمقدری به جشنواره كن در رسانههای جمعی فرانسه بازتابی گسترده داشت. این نامه در بسیاری از محافل فرهنگی و رسانههای جمعی با طعن و تمسخر منعكس شد.